Scarsdale stories #2
09 mei 2013
🇺🇸
vanuit Verenigde Staten
Hallo allemaal!!
Hoog tijd voor een nieuwe update! Mijn hostmom kwam net al aan zetten met kerstkaarten, zodat ik vast kan beginnen en dan misschien op tijd ben voor kerst. Understood the hint...
Inmiddels is de 5e week al bijna voorbij en zie ik met stomme verbazing de weken voorbij vliegen. Waar we op maandag altijd klagen dat het weer maandag is, zitten we het volgende moment te genieten in het weekend.
Deze week hebben we bezoek uit Nederland voor een week. Deze mensen proppen alle hoogtepunten van New York in 5 dagen (mission impossible), waardoor ik ineens heel erg dankbaar ben dat ik een jaar heb. Meestal is mijn hele vrije dag op zondag en gaan we naar de stad om iets educatiefs, cultureel en zinnigs te doen. Wie had dat ooit gedacht??
Naast mijn educatieve ontwikkeling wordt mijn sociale ik ook flink aan het werk gezet. Een deur niet openhouden is ondenkbaar en na 5 weken heb ik gelukkig eindelijk door dat het hey how are you doing echt niet bedoelt is om ook daadwerkelijk antwoord op te geven. Je maakt hier geen ruzie op een kruispunt omdat je voor wilt gaan, maar ruzie omdat je iemand voor wilt laten gaan en die ander jou voor wil laten gaan. Een vreemde, vreemde wereld.
Het rijden is een heel ander verhaal, waar ik nogsteeds een kleine hartaanval krijg van het feit dat je rechts niet voor hoeft te laten en iedereen gewoon door rood rechts afslaat, begin ik toch echt mijn weg te kennen. Dus dan gaan we in de auto, onderweg naar de zoo, naar de bibliotheek, de playground of even boodschappen doen. Kids ophalen, kids wegbrengen of naar zwemles.
Thuis spelen we op de trampoline of lezen we boekjes, spelen we spelletjes of maken we een tekening. De trampoline is inmiddels mijn least favorite, maar werkt als een magisch middel bij huiswerk.
De kinderen leren meer en meer Nederlands en soms levert het de raarste zinnen op. Ja ook van mij, waardoor ik soms heel blij ben dat er niemand hoort wat ik zeg.
Dit weekend ben ik voor het eerst op stap geweest met een andere au pair uit deze straat. De laatste trein gaat om 1.56 en de eerste pas weer om 5.15. Natuurlijk weet je dat van te voren. En natuurlijk hou je daar dan rekening mee. Maar dus niet als je Mandy heet...
We hebben de trein gehaald, ik denk op een minuut. Wat eraan vooraf ging was onze eigen filmscene. Compleet met gele taxi die in megavaart tussen al het verkeer door raast, het betalen van de chauffeur onder het rijden, onze sprong uit een nog half rijdende taxi en een enorme sprint met schoenen in mijn hand over grand central naar onze trein. En dat onder toeziend oog van de mannen die de straat aan het vegen waren.
Vanavond heb ik mijn eerste au pair- meeting. Jazzercise?!? Seriously... Ik ga dus jazzen en excersisen tegelijk.. Wish me luck!!
Reacties
{{ reactie.post_date.date | formatDate('DD MMM YYYY HH:mm') }}
Reageer
Laat een reactie achter!
De volgende fout is opgetreden
- {{ error }}
Je reactie is opgeslagen!