Scarsdale stories #7

Een nieuw school jaar!

De kinderen zijn gisteren weer begonnen op school, 5th grade, 1st grade and the 4's! En de zomer loopt helaas tegen een einde aan. Nou ja einde, voorlopig is het nog rond de 30 graden.

We zijn net terug van 16 dagen in Californie! Wat een geweldige vakantie was dat!!! We zijn aangekomen in Los Angeles en zijn vervolgens naar Santa Monica gereden. Ik geloof dat ik daar de eerste California vibes te pakken kreeg, strand, pier, mensen op skeelers, fietsen en de palmbomen..

De dag erna zijn we naar Santa Barbara gereden waar we een week zijn gebleven. We verbleven op een locatie van UCSB, University of California, Santa Barbara waar we een heerlijke week hebben door gebracht in het family vacation center. De kids hadden een eigen zomer programma wat voor mij erg veel tijd over liet om onwijs gave dingen te doen. Zo ben ik gaan kayakken op de pacific ocean, heb ik een wijn tasting tour gedaan in de bergen van Isla Vista en heb ik op donderdag 43 km gefietst langs de kustlijn! Wat een ervaring was deze week!

De zaterdag erna was het tijd om te vertrekken en verbleven we voor een weekend in Laguna Beach, jaaa mam, Laguna Beach, the Hills, ik ben er geweest! We verbleven in Dana point waar we de eerste dag van het weekend zijn gaan whale watchen… Wow!! We hebben heel veel walvissen gezien die het water omhoog bliezen en ik heb zelf een staart gezien! Het was super gaaf! Na Dana Point was het tijd voor een highlight die niet mag ontbreken, Disney time. Na twee dagen Disney en onwijs gave vuurwerkshow om onze dagen af te sluiten was het tijd om terug naar huis te gaan. De kinderen waren erg verdrietig en ik ook. Het leven in California was erg relaxed, elke dag mooi weer en overal strand en palmbomen we hebben een heerlijke vakantie gehad! Ik geloof dat ik mijn plek heb gevonden waar ik later met pensioen wil, (HINT OPA EN OMA!!) ik beloof plechtig dat ik twee keer paar jaar op bezoek kom!

Verder gaat alles goed, ik ben druk bezig met 100 dingen op een dag en geniet vooral erg van mijn leven hier. Met de komst van een nieuw school jaar is er ook een enorme au pair wisseling geweest, veel nieuwe mensen. En ook voor mij begint school volgende week. De kinderen zijn alledrie heel erg happy om weer om school te zijn en met hun vriendjes en vriendinnetjes te spelen en genieten zichtbaar van hun schooldagen, tot het huiswerk komt natuurlijk…;) Ik begin volgende week met twee ochtenden composition and literature.. Ben benieuwd!! Nu nog maar even genieten van die heerlijke zonnestralen!

Scarsdale stories #6

Oke, oke….
Schandalig lang geleden.… dus bij deze:

Lieve allemaal, speciaal voor jullie!


Inmiddels is het eind februari, 23 om precies te zijn! Nog 4 dagen en dan begint Grey's Anatomy weer! Maar dat is natuurlijk geen nieuws waar jullie op zitten te wachten. Ik wel hoor, wanhopig!

Ik heb jullie natuurlijk al een tijdje niet meer op de hoogte gehouden, maar heb niet stil gezeten hier! Ergens in November, met Thanksgiving, zijn we met de familie naar Phoenix, Arizona gevlogen. Dat waren 5 heerlijke dagen aan het zwembad, op de fiets en bij de Grand Canyon! Jaaaa, de Grand Canyon! Een dag vrij gekregen en een tour geboekt die ons naar de mooiste plekken rond de Canyon heeft gebracht. Voelde me erg klein hier en ja cliché, maar toch wel een beetje on top of the world. Wat een prachtige plek!!!


In December waren we druk met alle kerstversieringen, voorbereidingen en uitkijken naar onze volgende vakantie! Op kerstochtend waren de kinderen betoverd en om 6 uur door het huis aan het rennen! Mandy-Mandy-Mandy-MANDYYYY!! SANTA CAME!! MANDY HE REALLY CAME!!
Het cadeautjes uitpakken is een waar feest voor de kinderen en ook voor mij, Santa heeft mij schandalig verwend. 's Avonds sluiten we af met een heerlijk diner met zo'n echte grote kalkoen en om de avond compleet te maken begint het ook nog te sneeuwen. Na alle champagne en kalkoen vliegen we twee dagen later naar Orlando, Florida om naar Disney te gaan!

Met nog wat een minimum aan herinneringen van Disney en Parijs is dit allemaal onwijs groot, onwijs leuk en zijn er onwijs veel attracties. We vliegen mee met Peter Pan, varen mee met Jack Sparrow, gaan in de allersnelste en jaaaa meeste gave achtbanen. Oud & Nieuw vieren we op het strand!!! Jaaaa! Mijn aller-aller-aller eerste jaarwisseling met mijn voeten in het zand! In de verte het Disney kasteel met het vuurwerk er omheen! De kids met 100 glowsticks en een muziekje op de achtergrond! Happy New Year!

2014 bestaat uit sneeuw, sneeuw, sneeuw. En toen we na een paar weken eindelijk weer het gras konden zien leek het wel een pesterij dat de volgende dag alles weer wit was.

In februari stond de vakantie naar Nederland gepland en voordat ik het wist was het 12 februari!! Koffer ingepakt, rugzak op mijn rug, ingecheckt, gecontroleerd en een vliegtuig voor mijn neus. Na bijna 11 maanden was het tijd voor een week vakantie terug thuis! Eerst naar London en toen naar Amsterdam. Ongeduldig wachtend op mijn stoel, kwam ik na 11 maanden weer tussen allemaal Nederlands pratende mensen. ' Je vader haalt ons op als we er zijn.' 'Schat, heb jij mijn paspoort?' ' Ja wat wil je dan, cola of fanta?' O, ja Fanta… dat bestaat natuurlijk ook nog bah!

Schiphol voelde een beetje onwerkelijk en ik had graag alle mensen aan de kant geduwd voor me in de paspoort controle. Schiet op, mijn opa en oma en mijn lieve moeder staan allemaal daar aan de andere kant van het glas te wachten. Eenmaal in vertrouwde armen vallen 11 maanden weg en lijkt het als de dag van gisteren dat ik hier nog was.

De schok begint pas buiten, allemaal rokende mensen, blauwe verkeersborden en later terug in Nunspeet ook nog allemaal fietsende mensen! Wat een verschil en even moet ik lachen om mezelf, hoe makkelijk een andere omgeving je gewoon wordt.

De eerste twee avonden vieren we een mooi feestje in de kroeg en de rest van de week bestaat uit familie, vrienden, een bezoek aan de tandarts, het aanpassen aan het tijdsverschil, knuffelen met de kat, bellen met een Nederlandse telefoon, zwemmen in de Eemhof en bezoekjes aan de AH en Hema.

De week vloog voorbij en daarbij kwam ook het afscheid dichterbij. Niet leuk, nooit leuk maar minder erg dan de vorige keer met zoveel leuke dingen om naar terug te gaan.

Terug in NY lag de sneeuw er nogsteeds, maar werden we getrakteerd op twee heerlijke lente dagen. Zomer mag snel komen, want daar zijn we best aan toe. Maar we moeten nog even wachten, eerst nog sneeuw deze week.

A blog from my hostmom!

After asking and reminding Mandy for an updated blog several times,I was asked if I could write her blog this time. Wow, not prepared for that but I will give it my best try....

Where to start?

Last year January when Dave and myself decided we would like to welcome an au pair in our family we were very clear on one thing, it had to be someone who spoke Dutch. The agencies had not that much to offer and after interviewing Belgians (funny accent), South Africans (even funnier Dutch) and some Dutch girls that did not want to come to the USA to speak Dutch, we were not very hopeful anymore. But then, one morning we got a call from the agency talking about this wonderful Dutch young lady that just joined the program. Before even looking at her full profile we decided we wanted to talk and we put in the request for a Skype call. Less then 24 hours later we first "met". I can truly not remember what we talked about or how long we talked, I do remember telling Dave, this is it, we have such a good click, I am really hoping she feels the same and wants to be our au pair!

Numerous phone calls, emails and more Skype conversations later all we could do waswait for Mandy to decide if we were the family she wanted to match with. Going away for a year is a huge step and while we didn't want to pressure her we were growing slightly desperate thinking we would never find this special click again with someone else. Lucky us, she wanted to match also and before we knew it it was April 11 and time to pick her up in the city!

The car loaded with 3 very excited kids we drove to the city and from the first moment we met live it was comfortable. Never any awkwardness, just natural, fun and like it was meant to be.
In the first weeks there was an overload of information, people, birthday parties and other new things for her to deal with but not once did it feel strange. Mandy dived in and was part of our family and our lives almost immediately!
We have had so many great moments, weekends away in Washington and Rhode Island, afternoons at the pool, evenings filled with BBQs and laughter. Catching fireflies, visiting carnivals, last school days, first school days and everything in between! We also had some more difficult moments but found ways to work around them, talk about them and keep the balance more than positive.

Now 7 months later if still feels that way, Mandy brought so much more to our household then just the Dutch language. Our house is so much more fun, more organized and more alive since she is with us. The kids adore her and she adores them.
We have found the perfect added family member who has become a friend to us all, and an ally in bringing up our children. We are delighted that she has decided to stay with us for another year and are looking forward to lots more fun, memories and special moments!!

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Scarsdale stories #5

Ik sta op mijn tenen en rek mijn nek zover mogelijk uit. Ik word er helemaal zenuwachtig van, volgens mij sta ik verkeerd. En waarom hebben we geen wat-als-we-elkaar-niet-vinden plan?? Ze is 45 minuten geleden al geland en ze is er nogsteeds niet. Ongeduldig rek ik me nog iets verder uit en op dat moment zie ik haar gezicht. Mama!! Ik hoef niet te roepen of te zwaaien, haar ogen zijn gelijk op mij gericht. Alsof ik haar gister nog voor het laatst zag, terwijl we toch echt nog nooit zo lang uit elkaar zijn geweest.

Als we thuis zijn en mijn moeder is bekomen van alle nieuwe indrukken is het tijd om wat te eten. Geen gesprekstof tekort na 4 maanden! De eerste dag blijven we lekker in de buurt en kan ik mijn moeder eindelijk alle plekken laten zien waar ik haar over heb verteld.
Maandag gaan we voor het eerst naar New York en leef ik me helemaal in als mijn rol als gids. We bezoeken de Brooklyn Bridge en het 9/11 memorial, gaan langs Chinatown en verkennen Soho en Little Italy. We maken foto's op Times Square en bezoeken de New York Library. Dinsdag zijn we weer terug en gaan we naar de musea en Central Park. We bezoeken alle hoogtepunten en zijn op en top toerist. Ikzit voor het eerst in zo'n stomme rode bus met open dak. Maar ja, ik moet toch toegeven, makkelijk is het wel.We hebben een paar heerlijke dagen thuis en bij het zwembad en de andere dagen spenderen we in New York.

Op vrijdag wagen we ons onverwacht aan het verkeer van New York. Op de fiets… Ja echt op de fiets!!
We fietsen vanaf Central Park richting het Vrijheidsbeeld en stappen daar op de boot. De fietstocht kostte ons zo'n anderhalf uur en als we katten waren ook 8 levens. Wel weer iets leuks om gedaan te hebben! De boot was natuurlijk de perfecte setting voor foto's en het zonnetje maakt het helemaal af.

Van 4 jaar nauwelijks fietsen naar 4 uur achter elkaar fietsen gaat me niet in de koude kleren zitten. Au au au... ik wil alleen nog maar zitten. We eten en drinken wat op het Rockefeller Plaza en natuurlijk kan een bezoekje aan Top of the Rock niet ontbreken.. New York by night!!

Op zaterdag kijken we samen naar de wedstrijdvan mijn broertjeen wat een prestatie! 1-5! Leuk om eindelijk weer eens samen te kijken!
De week vliegt helaas voorbij en dan is het zo weer maandag. Als we richting het vliegveld rijden bekruipt me een naar gevoel. De week was geweldig, maar dat afscheid nemen.. Nog een keer?! Moet het echt?? We rekken nog wat tijd met een laatste donut en een kopje koffie. Oke, nog een kopje koffie dan. Maar dan is het toch echt tijd. Nee, dat afscheid nemen is toch echt niet mijn ding en het valt me dan ook zwaar. Gelukkig heb ik deze keer iets om naar terug te gaan!

Ik heb inmiddels helemaal mijn plek gevonden in het leven hier en ben blij dat er nog zoveel maanden te gaan zijn! Mijn verjaardagsweekend was een van de absolute hoogtepunten in mijn tijd hier. Het was heel raar om mijn verjaardag te vieren zonder mijn vrienden en familie, maar ik kan oprecht zeggen dat ik een van de mooiste verjaardagen ooit heb gehad!Het werd een heel verjaardagsweekend met allemaal leuke dingen gepland. Vrijdagde stad in met Daisy en zaterdag eenbarbeque en supriseparty. Op mijn verjaardag zelfwerd er voor me gezongen enontbeten we met roze cupcakes enveel cadeau's!!'sAvonds vuurvliegjes vangen enmijn verjaardag was compleet!! Ik heb onwijs genoten van dit weekend en was zo blij het te kunnen vieren met alle mensen hier! Ik wil iedereen bij deze ook ontzettend bedankt voor de kaartjes, cadeau's en felicitaties!

De afgelopen weken heb ik zoveel leuke dingen gedaan! Ik ben laatst naar een concert geweest op Jones Beach. Muziek van lievelingsband, in een grote openluchthal, met het strand en de zonsondergang op de achtergrond. Op dat moment geloofde ik niet dat het leven ooit beter kon worden! Wat een geweldige avond!

Met twee vriendinnen ben ik een weekend naar Boston geweest. Wisten wij veel dat we een soort van Chinese tour hadden geboekt. De tour in half Engels, half Chinees. Het maakte niet zoveel uit, in twee dagen zijn we naar 5 steden gegaan en hebben we onder andere Yale & Harvard kunnen bezoeken. Een intensieve maar wel erg leuke tour.

Het weekend daarna ging ik met mijn hostfamilie mee naar Providence, New Hampshire en New Port. Onze eigen stedentrip. Vrijdag kwamen we laat aan in hotel, maar wat is er fijner dan een duik in het zwembad na een lange autorit? Zwembad dus! Zaterdagochtend gingen we richting New Hampshire om Casper op te halen van sleep away camp. Het was zijn eerste keer en hij was 5 dagen weggeweest!
Casper had de tijd van zijn leven gehad! We kregen een rondleiding en daarna was het tijd om gezellig met iedereen te lunchen. Na de lunch was het tijd voor een slideshow met foto's om het beeld compleet te maken. Onderweg naar de auto nam Casper afscheid van zijn counselors, de geit ,die bij het kamp hoorde en waar alle kinderen gek op waren en alle andere mensen. Weer compleet en met zijn alle terug naar Providence! :-)

De laatste dag waren we in New Port! Een bootcruise gedaan en New Port lekker toeristisch verkennen.

De kinderen hebben straks nog anderhalve week vakantie en dan begint school weer in september. De zomer gaat altijd veel te snel voorbij!! Helaas, want wat was het heerlijk!!!!

Scarsdale stories #4

‘So, how was your sleep?' Ik probeer mijn lach nog in te houden, maar dit moment is zo hilarisch en vertederend dat het mislukt. Ik kijk op in het gezicht van mijn 3-jarige vriendje, die met zijn gezicht nog altijd heel serieus, wacht op mijn antwoord. ‘Yeah I slept alright, what about you?' Hij denkt even na en antwoordt dan : ‘ Yeah yeah good, but now it's morning so can I have some M&M's als-toe-bliefff..

Even later hoor ik hem nog zeggen, no no Casper you can not niet doen dat als-toe-blief. En als Stella later voor het eerst de hele Nederlandse zin zonder hulp kan formuleren doen we nog net geen vreugdedans. Het begint stukje bij beetje te komen.

Maar nu even terug naar het feit waarom ik dat allemaal hoorde zo ‘s morgens vroeg. We zijn namelijk bezig met Project Vloer! We leven al een week gezellig met zijn alle in de kelder, omdat de vloer boven geschuurd, geschaafd, geverfd en gelakt gaat worden. Chemische dampen, herrie, zaagsel en verf. Kelder dus..
Nadat gister internet uitviel, was op het douchemuntje na, het kampeerplaatje compleet. De regen komt namelijk de hele week al met bakken uit de lucht vallen. Gelukkig heeft het ook zo zijn voordelen, in plaats van croissantjes halen we namelijk elke morgen verse bagels en koffie bij de Dunkin Donuts. En daar kan ik best aan wennen!
Ik heb nog niet helemaal bedacht hoe ik dat ga doen als ik terug kom in Nederland, bagels, pretzels en peanutbutter ice cream zijn inmiddels een absolute noodzaak geworden in mijn leven.

Maargoed, we beginnen de zomer dus met regen, de vakanties voor de kinderen zijn begonnen. Geen zwemles, gym, voetbal, of tennis, maar zomerkamp en vakantie. Lekker naar het zwembad en ‘s avonds de bbq aan, als het niet regent tenminste. Ook mijn school loopt bijna ten einde, we hebben nog twee weken les waarin we eindpresentaties hebben en dan heb ik mijn eerste officiele credits binnen. Leuke cursus en veel nieuwe mensen ontmoet. En ergens voelt het bijna als echte vakantie!

De zomers schijnen hier trouwens heerlijk te zijn, voor sommige is het zelfs de reden om hier te gaan wonen. Al zal deze zomer misschien iets minder worden, we zitten namelijk met grote angst te wachten op de cicaden. Ik vind ze eruit zien als vliegende kakkerlakken en ze schijnen ook nog eens een ongelooflijke herrie te maken. Sommige mensen beweren dat je niet meer zonder paraplu over straat kan en anderen zeggen dat alle beesten samen net zo'n herrie kunnen maken als een auto alarm. De cicaden dus, enorm vervelende, vliegende, vieze beesten die eens in de 13 of 17 jaar (ligt eraan welke soort het is) vanuit de grond naar boven komen. Mogen jullie raden welk jaar het is....

Verder ben ik zondag in een lift gestapt die me werkelijk waar angstzweet op bezorgde, maar me naar de mooiste plek in New York bracht. Top of the Rock. Het uitzicht was zoals de films, foto's en posters, maarrrr nu met mijn eigen ogen! Now, you're in New York. Een beetje hyper werd ik er van, het besef dat ik echt hier ben en voorlopig ook nog niet weg ga.

Toen ik afgelopen zondag druk kletsend met mijn buurmeisje de zebrapaden overliep zonder te kijken en bijna van onze sokken werden gereden door zo'n beroemde gele taxi, bedachten we allebei hoe gek het is dat het bijna gewoon voelt, New York...
De stad waar je doodmoe heen kan gaan en met energie terug komt.
Deze week trappen ze af met het Maroon 5 concert wat vroeg in de morgen plaats vindt. De start van een zomer lang gratis concerten. En elke week is er een rooftop-brunch voor au pairs, compleet met zwembad en uitzicht. En buiten alle activiteiten om is er nog zoveel wat ik wil zien! Met zoveel moois in het vooruitzicht voel ik me eindelijk gerechtvaardigd om te zeggen : I love New York!

Ben natuurlijk inmiddels ook in Washington DC geweest en ik ben er nogsteeds van onder de indruk! De stad is schoon, open en ontzettend mooi. We vertrokken op vrijdag rond een uurtje of 1 richting de hoofdstad. Felix was na een kwartier in slaap gevallen, maar werd wakker en was nogal moody. Zijn rug deed pijn, toen zijn buik, toen nog iets en nog iets en nog iets. En toen was hij het echt zat en begon te krijsen,schreeuwen en eisen dat hij uit de auto wilde. Ja ja Felix, wij ook...
Niet serieus genomen dus. En toen kwam het, midden in een grote snik begon hij enorm over te geven.. Noooooo, aaaaaah... Alles eronder en die lucht oeff..

Dus daar stonden we, midden in de file auto aan de kant, Felix eruit en Dave en ik met 100.000 wipes, Charlotte nieuwe kleren zoeken en Felix in zijn onderbroek de boel schoon te maken. Dave bleek de grootste held, die heeft bij het volgende pompstation luchtverfrisser en geurdingen gehaald en rustig alle stukjes tussen de riempjes weg zitten halen. Ik zal jullie de rest besparen.
De kids waren echt goed in de auto helemaal, omdat we er uiteindelijk 7,5 uur over hebben gedaan. Ik deel mijn kamer met Stella en ik had allang bedacht dat het natuurlijk vroeg in de morgen een feestje zou worden. Nou lig ik daar om 7 uur wakker en slaapt mevrouw heerlijk door tot 8. Daarna het eerste halfuur nog totaal niet aanspreekbaar, ik wil later ook wel zo'n uitslaapkind!!

Op de eerste dag picknicken we bij het Capitool en via de hop on- hop off bus kunnen we mooi veel zien. We genieten van de rit en alles wat we zien. De gids verteld enthousiast de verhalen en geschiedenis van de gebouwen. Stella vindt het allemaal iets minder spannend, net op het moment dat de hele bus stil is roept Stella : ‘ Ohhhhh mommy, this guy talks like forever.'

We sluiten de dag af met een heerlijk etentje in Georgetown. Georgetown is een area in Washington en ongelooflijk mooi! Het is dan ook de plek waar we het weekend veel te vinden zijn, we bekijken alle hoogtepunten van Washington DC en sluiten de dag af in de haven of het gezellige stadje van Georgetown.

Deze week had ik mijn tweede au pair meeting, ijs maken en eten bij onze coordinator. Bah, alweer ijs! Ik geloof dat na een jaar mijn lichaam niet meer voor 60 procent uit water bestaat, maar uit ijs. Maar mennn.. ze maken het ook zo lekker!! Ik ben inmiddels niet meer nieuw in mijn au pair groep en dat is best gek. Ik zit hier al bijna 2,5 maand en er zijn al weer zoveel nieuwe mensen gekomen dat het alleen nog maar langer voelt.

Heel raar om te beseffen dat er dus al een kwart van het jaar op zit. Zou het bijna op mijn heupen krijgen. Bijna dan, want ik ben nog steeds lekker lui en van het laatste moment. Al begin ik inmiddels wel door te krijgen dat het daadwerkelijk de moeite waard is om echt dingen vooruit te plannen. Volgend weekend ben ik het hele weekend vrij, wie weet.. Een mooi weekend om iets in te plannen!

Ik heb dit weekend ook mijn eerste parkeerboete gekregen. Na een middag lekker liggen in het park besloten Daisy en ik dat de dag niet compleet was zonder een Starbucks. We parkeren de auto en lopen richting Starbucks.‘ Daisy do you know if we need to pay for the car today?' ‘ No no, we don't it's Sunday!' Als we terug naar huis rijden plakt er een, in eerste instantie onbekende, envelop op de ruit. Waar Daisy nog loopt te geinen dat het vast van de man is die we in Starbucks zagen, voel ik hem al aankomen, shit! Als we stilstaan plukt Daisy snel de envelop van de ruit en bekijken we de schade. Twintig dollar, dat valt mee. En als we het gelijk de eerste werkdag betalen krijgen we zelfs korting en betalen we maar 15. Wat een systeem. We rijden verder en discussieren verder over hoe raar het wel niet is dat we opeens wel op zondag moeten betalen. Als we tien minuten verder zijn begint Daisy opeens te lachen. ‘Mandy?' ‘Yes?? Why are you laughing?' ‘ Well..... it's freaking saturday!!'

Scarsdale stories #3

Hallo allemaal!

Weekend is waiting en een hele leuke ook nog! Mijn grootste dilemma op dit moment is het uitkiezen van een nieuw boek.. Serious stuff..
Want het kan maar een beter een goed boek zijn, aangezien we ons vanaf 12 uur gaan wagen aan het Memorial-weekend-en-daarbij-behorende-files verkeer.
Dit weekend staat Washington DC op de planning en kan er een vinkje bij op mijn lijstje. (zeg maar liever lijst)

Deze week was een bijzondere, want na 2 jaar het vermijden van alles wat er ook maar enigzins uit zag als een schoolbank moest ik er toch echt weer aan geloven. Dacht ik er helemaal bij te horen en mijn laptop mee te nemen voor aantekeningen, zit iedereen daar met pen en papier. A fijn.. Gelukkig had ik hem nog niet uit mijn tas gehaald en kon ik ergens nog een verloren blaadje en pen vinden. Ik volg de cursus advertising & marketing en heb mijn eerste portie huiswerk al meegekregen. Moet ik nog echt aan de gang ook..

De week ervoor had ik het voorrecht om met mijn enkel het gat in het gras van de overbuurvrouw te ontdekken. Gelukkig maar, want nu heeft ze in ieder geval de gemeente kunnen bellen om het gat te komen vullen. Ben inmiddels bijna twee weken verder en het begint de goede kant op te gaan.
Het was in ieder geval een excuus voor een ontzettend rustig weekend.

We hebben deze week Stella haar verjaardag gevierd, die sindsdien de hele week in de weer is met het aankleden van Saige, haar american doll. Ze hebben namelijk dezelfde jurk en pyjama en zijn de grootste vriendinnen. De pop uitkiezen bij de winkel was het moment waarbij ik wenste dat ik zelf weer vijf was. Het was letterlijk een paradijs voor meiden en poppen. Elke outfit is beschikbaar en als het haar niet goed zit kan je pop gerust even langs de kapper. Het klinkt bizar en dat is het ook, maar het is zoooo leuk!!

Gisteravond meegedaan aan het wii championship thuis bij een andere au pair, Martina, waarmee ik dit jaar ben begonnen. Het is natuurlijk geen verrassing dat ik er al snel uit lag, ik en Mario zijn gewoon geen goede match. Misschien heb ik de volgende keer meer geluk, het was in ieder geval een geslaagde avond die eindigde in een langere terug tocht dan verwacht. Mijn buurmeisje was overtuigd van het feit dat ze de weg herkende en de gps wel uit kon..
Een half uur later dan gepland en met zere buikspieren van het lachen zijn we thuis gekomen.

Na Memorial weekend is het zwembad officieel geopend en kan de zomer beginnen, ik ben gewaarschuwd voor ontzettende hete zomers, maar kan nu al niet wachten.
Met die regen van vandaag kan de zon niet snel iets verkeerds doen. Maar eerst op naar Washington!

Scarsdale stories #2

Hallo allemaal!!

Scarsdale stories #1

Hallo allemaal!!

Tijd voor Scarsdale update nummer 1!!
De vlucht naar New York ging veel te snel voorbij, ik had een eigen tvscherm en meer dan 100 dingen waar ik uit kon kiezen. Dus ik had nog wel uren door kunnen vliegen, not!!! Mijn buren waren erg aardig al vonden ze mij na 5 toiletbezoekjes en 5 keer opstaan geloof ik iets minder aardig. De een was een docent op pad met 14 kinderen voor een weekje Nederland. Moet je ook maar willen, 14 pubers!!

De douane verliep meer dan soepel, want na alle horrorverhalen stond ik daar toch echt wel met klamme handjes. Gelukkig had ik een ontzettend lieve mevrouw die mij alle geluk wenste met alles wat ik ging doen. Ik geloof dat het moment was waarop ik mijn beeld een beetje begon bij te stellen over de Americanoo.

De taxichauffeur heeft 10 minuten staan puzzelen om de koffers van ons 4 in de taxi te krijgen. Na wat gekraak van zijn rug en het vertrekken van zijn gezicht is het hem gelukt. Dat we een jaar gingen was volgens hem geen acceptabel excuus, volgende keer moesten we maar overkomen met een grote boot en inboedel. Of natuurlijk wat wiet meenemen, want die vraag kon niet uitblijven natuurlijk.

De trainingsdagen waren onverwachts veel leuker en vlogen daarom ook voorbij. We hebben in sneltreinvaart alles geleerd over rijden in Amerika, de cultuur en EHBO. We hebben poppen gereanimeerd en beademd. En het leukste was de rollenspellen waar we ons moesten gedragen als de kinderen die je ziet bij eerste hulp bij opvoeden. (Don't worry my kids are fine!!!) Mijn kamergenoot was een meisje uit China die zich Chris noemde, Li heet en in China weer anders wordt genoemd. Ik ben ineens heel erg blij met Mandy, Mendy of iets in die richting.

En over dat, ik heb de strijd gestaakt. Ik luister namelijk naar Mendy (door Amerikanen) en Mandy (Nederlanders). Maar het is minder erg als verwacht ;-).

Donderdag was eindelijk de dag! De ontmoeting! De hele familie kwam mij ophalen bij het hotel en eenmaal thuis waren de kinderen door het dolle heen. Ze moesten mijn welkomsbord laten zien, de ballonnen, mijn kamer, hun kamer, het huis en de rest en dan het liefst allemaal tegelijk. Op mijn kamer stond een mand met cadeautjes te wachten met heel veel leuke dingen!! De Scarsdale newspaper lag klaar op mijn bed en ik heb een eigen baseball shirt met naam. En een yankees pet, dus yankees it is!
Mijn kamer is prachtig en heel erg verwelkomend met mijn foto's al in de lijstjes en tekeningen van de kinderen op de muur.

Het weekend was druk en heel gezellig, verjaardag van Felix, BBQ met de Nederlandse gezinnen en een bezoekje aan the Bronx Zoo. Toen we aankwamen bij Felix zijn feestje en hij door had wat er allemaal ging gebeuren, draaide hij zich om. I'm going home guys! Na de grote schok heeft hij een hele leuke morgen gehad met heel veel cadeautjes!

Zondagmiddag was ik vrij en Laura ook. Aangezien we ons verantwoordlijk voelen voor de economie hebben we maar gelijk een deel van ons loon besteed! Het winkelcentrum, wauw,groot, veel en dingen waar ik het bestaan niet eens van wist lijken opeens heel nuttig! ;-)

De dagen vliegen hier voorbij en op dit moment gaat de achtbaan gelukkig ietsje langzamer. Ik begin de wegen wat meer te herkennen en heb mijn eigen ritjes al gemaakt. Bij de training hebben ze ons al gewaarschuwd dat je voorbereidt moest zijn om een jaar te rijden als je grootmoeder en dat is inderdaad het geval. Zelfs op de snelweg rijd je 55 miles (90km).

Vanmorgen bij het meisje hiernaast langs geweest die sinds 4 weken au pair is. We vertegenwoordigen een hoop landen in deze straat (Mexico, Australie, Colombia,Zwitserland etc).
Morgenochtend is het tijd voor au pair soccer wat we doen voordat we allemaal de kids ophalen. En dat was de eerste week. Al voelt het meer als een maand! Het is dus erg leuk en al veel meer vertrouwd dan verwacht!!

I'll keep you posted!
Bye